خبر های ویژه

کاکل زری زنده است

4 اسفند 1402

گرگ های سفید - ارواح قطب شمال + ویدئو

22 بهمن 1402

گروهی از نهنگ های قاتل در میان یخ در اقیانوس آرام گرفتار شده اند

17 بهمن 1402

لینوم ، گل وحشی کوهستان عینالی با موسیقی پالادیو اثر کارل جنکینز

15 بهمن 1402

کبک چیل در میان برف های آق داغ خلخال

12 بهمن 1402

رودخانه های اتمسفریک چیستند؟

11 بهمن 1402

آنها زباله ها را در پای کوه جمع می کنند

20 دی 1402

7 نوآوری غذایی و کشاورزی مورد نیاز برای محافظت از آب و هوا و تغذیه جهانی در کنفرانس تغییرات اقلیمی «کاپ 28»

13 آذر 1402

با رشد تولید پلاستیک، مذاکرات برای کاهش ضایعات پلاستیکی در دنده سنگین گیر کرده است

13 آذر 1402

اکولوژی الکتریکی: ما در حال کشف چگونگی استفاده حیوانات و گیاهان از الکتریسیته به روش های مبتکرانه هستیم

5 آذر 1402

کوچولوهای کنجکاو: پرندگان چگونه لانه می سازند؟

5 آذر 1402

بلبل گوش سفید رشدیه ی تبریز

2 آذر 1402

آستراگالوس عینالی با موسیقی روبرت شومان

30 آبان 1402

آتشفشان ایسلند با بالا آمدن ماگما دوباره غرش می کند

26 آبان 1402

نی های عینالی در نیزارهای کنار برکه ها

17 آبان 1402

مجید آ ، چوپان آرپادره سی

15 آبان 1402

16 شهریور 1402

سیلفیوم گیاه افسانه ای دوران باستان

ترکیه سرزمینی که در آن سیلفیوم می روید ! - مهندس میترا فرهنگ فر

زمانی سیلفیوم یکی از با ارزش ترین و مورد توجه ترین گیاهان بود. در غذا، عطرسازی، دارو برای تسکین دردهای معده و از بین بردن زگیل، به عنوان یک داروی مقوی قوی و یک گیاه ضد بارداری به همان اندازه قوی استفاده شده است. همین بس که نهال گیاه را به قیمت نقره ارزش گذاری می کردند. پلینی در اثر خود نوشت که امپراتور نرون آخرین ساقه سیلفیوم را خورد، اما همین چند سال پیش، پروفسور محمود میسکی، محقق گیاهان دارویی در دانشگاه استانبول، یک سیلفیوم گلدار را در نزدیکی کوه حسن در مرکز ترکیه کشف کرد. اگر یافته های پروفسور میسکا درست باشد، پس یک گیاه باستانی که تصور می شود منقرض شده است هنوز وجود دارد.

تبریز امروز:

Ferula drudeana

زمانی سیلفیون (Ferula drudeana) یکی از با ارزش ترین و مورد توجه ترین گیاهان بود. در غذا، عطرسازی، دارو برای تسکین دردهای معده و از بین بردن زگیل، به عنوان یک داروی مقوی قوی و یک گیاه ضد بارداری به همان اندازه قوی استفاده شده است. همین بس که نهال گیاه را به قیمت نقره ارزش گذاری می کردند.

پلینی در اثر خود نوشت که امپراتور نرون آخرین ساقه سیلفیون را خورد، اما همین چند سال پیش، پروفسور محمود میسکی، محقق گیاهان دارویی در دانشگاه استانبول، یک Ferula drudeana گلدار را در نزدیکی کوه حسن در مرکز ترکیه کشف کرد.

اگر یافته های پروفسور میسکا درست باشد، پس یک گیاه باستانی که تصور می شود منقرض شده است هنوز وجود دارد.

***

Ferula drudeana گونه‌ای از گیاهان گلدار از خانواده Apiaceae است که بومی منطقه کوه‌های توروس مرکزی ترکیه است. آن را به عنوان یک نامزد برای گیاه سیلفیوم افسانه ای دوران باستان پیشنهاد شده است..

توضیحات و اکولوژی
Ferula drudeana یک گیاه مونوکارپیک بلند از حدود یک متر تا 2.5 متر ارتفاع در زمان گلدهی است. دارای ریشه های انشعاب تنومندی شبیه به جینسنگ، به قطر 3-8 سانتی متر و با یقه فیبری متراکم است. یک ساقه شیاردار و ساقه های مخطط تنومند. برگ‌های قاعده‌ای شاخه‌ای و برگ‌های کرفس مانند با غلاف قاعده‌ای محکم که ساقه را به هم چسبانده است. گلهای زرد در چترهای بزرگ تولید می شوند. و مریکارپ های کاغذی آن به شکل قلب های وارونه است.[2]

اولین بار توسط مهندس و گردآورنده گیاه شناسی آلمانی، Walter E. Siehe در اوایل قرن بیستم، [4] احتمالاً در شمال استان آدانا امروزی جمع آوری شد و به اشتباه Ferula ovina نامیده شد. بسته به تاریخ گردآوری، «آدانا» سیهه به جای استان ترکیه امروزی به ولایت آدانا در امپراتوری عثمانی اشاره می کرد و نوع محل او «بین فراش و جغالی» نیز به خوبی قابل حل نیست – احتمالاً اشاره به سابق دارد. روستای یونانی Pharasa (Φάρασα/Faraşa) که امروزه به نام Çamlıca و Yahyalı نامگذاری شده است. هر دو محل در ناحیه یحیالی، استان قیصری، در رودخانه زامانتی وسط قرار دارند.[5][3]

Siehe نمونه هایی را به موسسه گیاه شناسی Komarov در سنت پترزبورگ و به باغ گیاه شناسی سلطنتی در ادینبورگ ارسال کرد. در سال 1930، هنگام مطالعه نمونه‌ها در هرباریوم لنینگراد، Evgenii Korovin این گیاه را به عنوان یک گونه جدید شناسایی کرد و نام آن را Ferula drudeana در مونوگرافی خود در سال 1947 از این جنس گذاشت. تا سال 2003، این گیاه تنها یک بار دیگر توسط میخائیل جورجویچ پیمنوف در سال 1996 در شمال ارسلانکوی در مرز بین استان های مرسین و کارامان جمع آوری شد. از آن نمونه کاریوتیپ آن 22=2n تعیین شد. سیهه زمانی در Fındıkpınarı، تنها در 25 کیلومتری جنوب غربی محل Pimenov زندگی می کرد، و محله مرموز او ممکن است به برخی از روستاها اشاره داشته باشد، از زمان تغییر نام، در این منطقه. با این حال، جستجوهای بعدی نتوانست این گیاه را در منطقه Arslanköy-Fındıkpınarı پیدا کند. در سال 2003، سرانجام جمعیتی در امتداد جاده چاملیجا-یحیالی، در 10 کیلومتری یا کمتر از محله نوع فرضی سیهه قرار گرفتند. اگرچه تعداد آنها کم است، بنابراین مکان های ثبت شده محدوده ای را در امتداد یک سوم جنوبی مورب آناتولی در سراسر رشته های بولکار، تاهتالی و احتمالاً آلاداغلار در کوه های توروس مرکزی مشخص می کنند، اگرچه به نظر می رسد این گونه نادر و محلی است و در معرض خطر قرار دارد. جمع آوری و چرای احتمالاً ناپایدار.[5][3]

در زیستگاه بومی خود، F.drudeana در حدود 1500 متر AMSL در خاک های گچی سنگی رشد می کند، و احتمالاً در بالاترین محدوده قرار دارد - نمونه پیمنوف در حدود 2300-2350 متر AMSL جمع آوری شد. سایر گیاهان ضبط شده در زیستگاه آن عمدتاً لامیاکیا (Marrubium cephalanthum ، Nepeta Caesarea ، Salvia Heldreichiana ، Scutellaria Orientalis subsp. pinnatifida و stachys sparsipilosa) و برخی از campanulaceae (Asyneuma asseoseahihihemihihe ، campanaxiaide ، campanaxiaide ، campanaxiaide ، campanaumaide ، campanulaceae) uechtritzii و Tordylium elegans، جو دیواره همه جا حاضر (Hordeum murinum) و برخی از گیاهان علفی دیگر (Alkanna kotschyana، Dianthus strictus var. subenervis، Iberis aucheri [نیاز به تأیید]، Psephellus huber-morathii، و Hypericacum و Veragalus ناشناس ). درختچه ها و درختان در رویشگاه به عنوان Quercus cerris var ثبت شد. cerris، Paliurus spina-christi، و Pistacia terebinthus subsp. تربینتوس اینکه آیا Ferula drudeana نیز در جنگل گسترده محلی Pinus brutia قرار دارد، هنوز مشخص نیست. بالغ شدن آن حداقل ده سال طول می کشد، پس از یک بار گلدهی می میرد و برای جوانه زدن نیاز به طبقه بندی سرد دارد که کشت و تکثیر آن را کاملاً سخت می کند و در برابر استفاده ناپایدار در طبیعت آسیب پذیر می شود. بنابراین احتمالاً این گونه به‌عنوان در معرض خطر بحرانی رتبه‌بندی می‌شود.[2][5]

فرضیه سیلفیم
در سال 1983 محمود میسکی شروع به تحقیق در مورد این گیاه در طبیعت کوه حسن کرد و در سال 2021 مقاله ای در گیاهان منتشر کرد، [3] که Ferula drudeana را با سیلفیوم مقایسه کرد و آن را به عنوان گونه های بالقوه سیلفیوم پیشنهاد کرد.[2] با این حال، یک مطالعه قبلی [6] قبلا F. drudeana را به عنوان یک گونه بومی محدود به محدوده کوچکی در استان‌های آدانا و کایسری ترکیه، و از فرولای آسیای مرکزی، بدون هیچ ارتباطی با شمال آفریقا، شناسایی کرده بود. بلکه تمام فرولاهای منطقه اخیر که تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته اند متعلق به آن هستند

Translation is too long to be saved
 
به یک گروه کاملاً متمایز و تک‌فیلتیک که شامل Ferula communis گسترده و خویشاوندان محلی‌تر آن از غرب و مرکز مدیترانه است. هیچ نشانه ای وجود ندارد که هیچ دودمان دیگری از فرولا در غرب منطقه دریای اژه / دریای سیاه رخ داده باشد. علاوه بر این، قبلاً در سال 2008 مشخص شد که ظاهر خارجی Ferula به شدت در کلادها متفاوت است. بنابراین، مطالعات مورفولوژیکی هنگام استنباط روابط در Ferula بسیار گمراه‌کننده هستند[7]، و شباهت استفاده‌های طب عامیانه در بهترین حالت یک شاخص مبهم[8] از روابط است.[9] مطالعه 2018 فقط به طور خلاصه در مقاله 2021 ذکر شده است (و شواهد آن برای F.drudeana که منشأ آن در منطقه جنوبی دریای خزر است مورد بحث قرار نگرفته است)، در حالی که مطالعه 2008 که روش شناسی میسکی را باطل می کند، اصلا ذکر نشده است. تاکسونومی و سیستماتیک Evgenii Korovin در سال 1947 یک زیرجنس مرویا را برای گونه‌های خاصی از Ferula پیشنهاد کرد - به نام F.litwinowiana، که مرویا در ابتدا به عنوان یک جنس متمایز توسط بوریس فدچنکو و نزدیک‌ترین خویشاوندان آن - که دانه‌های آن 2 تا 10 ویتا (مجرای روغنی) دارند، برای آن معرفی شد. ) در صورت بیرونی، و 4-18 در داخل که دو دانه روبروی یکدیگر قرار دارند. او F.drudeana به سختی شناخته شده را به این زیرجنس اختصاص نداد، اما دانه آن در نهایت مشخص شد که دارای 2-3 مجرای روغن در صورت بیرونی و 6-10 در داخل است. آناتومی بذر یکی از ویژگی‌های مورفولوژیکی در Ferula است که تا حدودی به طور قابل اعتماد روابط بین گونه‌ها را نشان می‌دهد، [9] و در واقع بخش عمده‌ای از زیرجنس کورووین Merwia در دو مطالعه فیلوژنتیک مولکولی در سال 2018 یک گروه نسبتاً خوب را تشکیل می‌دهند.[10][6]. ] با این حال، طبقه ای که این گونه ها به آن تعلق دارند، شامل Ferula assa-foetida نیز می شود، که در مرویا قرار نمی گیرد، بلکه در Narthex قرار دارد، که قبلاً توسط هیو فالکونر در سال 1847 (به عنوان یک جنس متمایز، و بعداً به زیرجنس نزول یافت) ایجاد شد. از این رو، زیرجنس Merwia مترادف صرف Narthex است، اما Merwia به عنوان نام بخشی برای گروه اصلی زیرجنس Narthex - که در مطالعات اخیر به عنوان "Ferula clade H" شناخته می‌شود - دارای (در میان دیگران) F.assa-foetida، تایید شد. F.litwinowiana و F.drudeana. روابط داخلی بخش Narthex به دلیل هیبریداسیون گسترده که باعث تکامل شبکه ای در بسیاری از گونه های این بخش (و در واقع در کل زیرجنس Narthex) می شود، دشوار است. با این حال، بخش Merwia به نظر می رسد یک کلاد معتبر باشد - در حالی که انحصار آن در مطالعات سال 2018 فقط به طور متوسط مورد حمایت قرار گرفت، این به دلیل تعدادی از دودمان پایه ای است که به سختی قابل جاسازی هستند (مانند گروه F.pseudalliacea و F.negevensis) که ممکن است متعلق به بخش باشد یا نباشد. از این رو، محدودیت آن به جای اعتبار طبقه بندی آن است که قابل بحث است.[10] در مورد F.drudeana به طور خاص، روابط دقیق آن در بخش Merwia هنوز نامشخص است. نمونه‌ای از استان کایسری که در سال 2004 جمع‌آوری شد، در آنالیزهای مولکولی بسیار شبیه به یکی از نمونه‌های F.szowitsiana بود، در حالی که سایر نمونه‌های F.szowitsiana به F.litwinowiana و بیشتر (اما نه همه) F.assa- نزدیک‌تر بودند. نمونه های foetida مورد مطالعه قرار گرفت. DNA هسته ای 5.8S rRNA و ITS1/2 جزئی با موفقیت از نمونه باستانی Siehe استخراج شد، [11] اما به صورت یکسان با توالی های مربوط به نمونه قدیمی دیگر Ferula [12] از گونه نامشخص [13] از زیرجنس Narthex بخش Peucedanoides حل شد. (همچنین به عنوان "Ferula clade A" شناخته می شود). نتیجه دوم را می توان با تخریب و/یا آلودگی متقاطع که معمولاً هنگام تجزیه و تحلیل DNA نمونه های قدیمی یافت می شود توضیح داد، در حالی که نمونه ناهنجار F.szowitsiana به احتمال زیاد از اجدادی است که با F.drudeana هیبرید شده بود. در این مورد، توالی DNA صحیح F.drudeana همان دنباله ای از نمونه کایسری در سال 2004 خواهد بود که F.drudeana را به عضوی کاملاً منحصربفرد در بخش آن تبدیل می کند (همانطور که مورفولوژی آن نیز نشان می دهد که در بخش Merwia منحصر به فرد است[5] ][3])، بدون هیچ گونه خویشاوندی خاص نزدیک، و تقریباً با گونه هایی مانند گروه F.assa-foetida/F.litwinowiana، F.gummosa و F.persica که در سراسر جنوب دریای خزر یافت می شوند، فاصله دارند. [6] در همین حال، گونه‌های Ferula تجزیه‌وتحلیل‌شده در محدوده یا نزدیک محدوده قبلی سیلفیوم به‌صراحت به‌عنوان اعضای خانواده تک‌فیلتیک Ferula کلاد C، زیرشاخه C1، که بخش Ferula از زیرجنس Ferula را تشکیل می‌دهد، حل و فصل شد. در حالی که به نظر می رسد دورگه سازی معمولاً در این بخش اتفاق می افتد، تا آنجا که شناخته شده است، پیوسته F.communis گسترده را به عنوان یکی از والدین، و یکی از بستگان یا نوادگان محدود محدود آن را درگیر می کند[14]. تنها نمونه فرضی هیبریداسیون بین زیرجنس Ferula و زیرجنس آسیایی که تاکنون یافت شده است باید درست پس از واگرایی دودمان غربی/مدیترانه‌ای مرکزی رخ داده باشد و گونه‌های آناتولی و ایرانی را با میوه‌های کوچک و آشکار تولید کند[15] از زیرجنس Ferula که تشکیل می‌دهند. بخش
n Stenocarpa، همچنین به عنوان "کلاد C، زیرکلید C2" شناخته می شود.[9][6][10]
مهندس میترا فرهنگ فر

ارتباط با تبریز امروز

اخبار ، گزارشات ، عکسها و فیلم های خود را برای ما ارسال دارید . برای ارسال میتوانید از طریق آدرس تلگرامی یا ایمیل استفاده کنید.

info@tabriz-emrooz.ir

اشتراک در خبرنامه

برای اطلاع از آخرین خبرهای تبریز امروز در کانال تلگرام ما عضو شوید.

کانل تلگرام تبریز امروز

فرم تماس با تبریز امروز

کلیه حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری تبریز امروز بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
طراحی وتولید توسططراح وب سایت