اخبار جدید

• قایقران در رودخانه

  مرغ‌های دریایی بر فراز یک ماهیگیر که پس از کار در مخزن سد پونگ، با قایق خود به خانه بازمی‌گردد، ناگروتا سوریان، هند، ۲۷ دسامبر ۲۰۲۵

• سماع

  دراویش چرخان در تکیه قاسیم‌پاشا در استانبول، ترکیه، برای گرامی‌داشت درگذشت جلال‌الدین محمد رومی، عارف و شاعر نامدار سده سیزدهم میلادی، به اجرای مراسم سماع می‌پردازند.

• شهردار طالبان: کابل را زیباتر از پاریس می‌سازیم

  سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان، در مراسمی رسمی در کابل از کارکرد شماری از مقام‌های این گروه در پایتخت، به ویژه مولوی عبدالـرشید بلوچ، شهردار کابل، تقدیر کرد. این مراسم در وزارت داخله طالبان برگزار شد و در آن، شهردار کابل به دلیل آنچه «بازسازی‌ها و پیشرفت‌های شهری» عنوان شد، مورد ستایش قرار گرفت. مولوی عبدالـرشید بلوچ در سخنرانی خود گفت که قصد دارد کابل را بهتر از پاریس بسازد.

• امر به معروف طالبان به آرایشگران مرد در بلخ: تراشیدن ریش مشتریان ۱۵ ماه حبس در پی دارد

  منابع محلی در بلخ می‌گویند که ریاست امر به معروف و نهی از منکر طالبان به آرایشگران مرد در این ولایت هشدار داده‌ است که تراشیدن ریش مشتریان‌شان را متوقف کنند. به‌گفته‌ی منابع، ریاست امر به معروف طالبان در بلخ امروز (سه‌شنبه، ۹ جدی) در نشستی به آرایشگران مرد گفته است که اگر پس از این ریش مشتریان‌شان را بتراشند، ۱۵ ماه زندانی خواهند شد. چندین آرایشگر مرد گفته‌اند که مسئولان امر به معروف طالبان به آنان هشدار دادند که اگر هنگام تراشیدن ریش بازداشت شوند، مستقیم به نهادهای عدلی و قضایی این گروه معرفی و زندانی می‌شوند.

• آفتی به‌نام دولت‌زدگی؛ نقدی بر کارنامه چپ‌گرایان افغانستان

  چپ افغانستان، اگر می‌خواست به یک نیروی سیاسی پایدار تبدیل شود، باید ابتدا از رهگذر کار طولانی، پایه توده‌ای می‌یافت و پیش از برداشتن خیزهای بلند برای تصرف قدرت سیاسی، به خودآگاهی سیاسی می‌رسید. این خودآگاهی، مستلزم گفتن «نه» به وابسته‌گی بود. اما چپ، بی‌تجربه و ناآگاه، خیلی زود به شوروی یا چین گرایش پیدا کرد و به این ترتیب، امکان سیاست‌ورزی مستقلانه را از دست داد. چپ گرایش‌یافته به چین، نسخه‌های سیاسی مائو تسه‌تونگ را ـ بی‌توجه به تفاوت‌های عمیق تاریخی، اجتماعی و فرهنگی ـ می‌خواست در افغانستان پیاده کند. دهقان افغانستانی، جای دهقان چینی نشانده شد و «جنگ دهقانی» بدون زمینه عینی آن، به یک شعار میان‌تهی بدل گشت. در سوی دیگر، چپ وابسته به شوروی، افغانستان را چون نسخه کوچک‌شده‌ای از اتحاد جماهیر شوروی می‌دید و می‌کوشید همان الگوهای حزبی، دولتی و امنیتی را در جامعه‌ای کاملاً متفاوت پیاده کند. این تقلید مکانیکی، نه‌تنها به استقلال سیاسی چپ لطمه زد، بلکه آن را در چشم بخش بزرگی از جامعه، به نیرویی بیگانه و وابسته بدل ساخت؛ تصویری که مجاهدین و نیروهای سنتی، به‌خوبی از آن بهره‌برداری کردند. باری، کارنامه چپ افغانستان، بیش از هر چیز، روایت فرصت‌های سوخته است؛ فرصت‌هایی برای ساختن سیاستی مستقل، اجتماعی و ریشه‌دار. شش جدی، نماد شکست پروژه‌ای است که می‌خواست از راه میان‌بُر، جامعه را دگرگون کند. چپی که شنا نیاموخته بود، به دریای متلاطم قدرت پرید و نه‌تنها خود غرق شد، بلکه بسیاری دیگر را نیز با خود به کام فاجعه کشاند. اگر نقدی امروز معنا داشته باشد، نه برای احیای نوستالژی شکست‌خورده، بلکه برای فهم این واقعیت است که بدون صبر استراتژیک، بدون استقلال سیاسی و بدون پیوند واقعی با جامعه، هیچ پروژه رهایی‌بخشی دوام نخواهد آورد؛ چه نامش چپ باشد، چه هر عنوان دیگر.

• نمایشگاه هنر آسیای مرکزی با الهام از گذشته، آینده‌ای را به تصویر می‌کشد

  در اوایل دهه‌ی ۱۹۹۰، هنگامی که عبدالوحید بخاری دانشجوی هنر در پایتخت ازبکستان، تاشکند بود، یکی از استادان کتابی درباره‌ی سفال‌گری سنتی ازبک به او داد. او در آن کتاب آموخت که زادگاهش، بخارا، روزگاری صنعت سفال‌گری پررونقی داشت، تا اینکه بازرگانان روس در دهه‌ی ۱۸۸۰ بازار محلی را از ظروف چینی تولید انبوه پر کردند. بخاری تعریف کرد: «صنعتگران و سفالگران بخارایی بازار خود را از دست دادند و پس از چند سال ورشکست شدند که به ناپدید شدن سفال‌گری سنتی بخارا انجامید.» او که پس از آشنایی با این هنر از دست رفته دل‌شکسته شده بود، احیای تولید سفال‌های آبی بخارا را رسالت زندگی خود قرار داد. او در موزه‌ها به جستجوی نمونه‌های قدیمی پرداخت و از صنعتگران مناطق همسایه که این هنر در آن‌ها باقی مانده بود، پرس و جو کرد. سرانجام، سبک سفال‌گری زادگاهش را بازآفرینی کرد و یک کارگاه ساخت. اما همیشه آرزو داشت مدرسه‌ای بسازد تا این دانش را به نسل بعد منتقل کند. این پاییز، بخارا میزبان اولین نمایشگاه بین‌المللی بزرگ هنری آسیای مرکزی، «بینال بخارا»، با اهدافی بسیار شبیه به اهداف بخاری بود: ترویج نوزایی هنر آسیای مرکزی.

• برنامه طالبان پس از تخریب سینما آریانا در کابل: مجتمع تجاری می‌سازیم

  شهرداری کابل تصمیم گرفت سینمای قدیمی آریانا با صندلی‌های قرمزش را تخریب کند. حالا شهرداری کابل می‌خواهند در این زمین یک مجتمع تجاری بسازد. سخنگوی شهرداری می‌گوید این منطقه پتانسیل تجاری بالایی دارد. سینما آریانا در مرکز کابل، دهه‌ها در برابر انقلاب و جنگ ایستادگی کرد. این ساختمان قدیمی و آسیب‌دیده، همچنان سرپا بود تا مردم را با فیلم‌های هندی و آمریکایی سرگرم کند اما این روزها دیگر خبری از این نهاد فرهنگی نیست.

• انجمن سُوموی ژاپن صد ساله شد – اما آیین‌های این ورزش نقشی بسیار کهن‌تر در شکل دادن به تصور مردم از ژاپن داشته‌اند

  در قرن بیست‌ویکم، فرهنگ عامه‌ی ژاپن — از انیمه و مانگا تا موسیقی پاپ — نفوذی جهانی یافته است. روزنامه‌نگار داگلاس مک‌گری در مقاله‌ای معروف نوشت که ژاپن با «سرمایه فرهنگی» خود جهان را مجذوب کرده، اما سُومو را استثنا دانست و دلیل آن را نگرش بسته و محافظه‌کارانه‌ی رهبران این ورزش عنوان کرد.

• ترامپ و ادعای پیروزی بر چین

  وقتی شی جین‌پینگ از جلسه با رئیس‌جمهور ترامپ در روز پنجشنبه خارج شد، اعتماد به نفس یک رهبر قدرتمند را نشان داد که می‌تواند واشنگتن را به چشم‌پوشی وادارد.نتیجه مذاکرات نشان می‌دهد که او موفق شده است.با استفاده از انحصار تقریباً کامل چین بر عناصر نادر و قدرت خرید آن بر سویای آمریکا، آقای شی امتیازات کلیدی از واشنگتن به دست آورد — کاهش تعرفه‌ها، تعلیق هزینه‌های بندری بر کشتی‌های چینی و به تعویق انداختن کنترل‌های صادراتی آمریکا که دسترسی شرکت‌های چینی بیشتری به فناوری آمریکایی را ممنوع می‌کرد. هر دو طرف همچنین توافق کردند که آتش‌بس امضا شده در اوایل امسال را برای محدود کردن تعرفه‌ها تمدید کنند."آنچه واضح است این است که آنها روز به روز جسورتر در اعمال اهرم‌های خود شده‌اند و خوشحال هستند که هر و همه امتیازات آمریکا را به جیب بزنند"

• اجلاس شی و ترامپ: تجارت، تایوان و روسیه همچنان در صدر دستور کار رؤسای جمهور چین و آمریکا – ۶ سال پس از آخرین دیدار

  شش سال از آخرین دیدار رؤسای جمهور «شی جین پینگ» و «دونالد ترامپ» می‌گذرد، اما محتوای گفت‌وگوها عمدتاً همان باقی مانده است. در سال ۲۰۱۹ نیز تجارت و تایوان در صدر اولویت‌های دستور کار قرار داشتند. پیش از اجلاس anticipated این دو در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵، ترامپ همچنین نشان داده که می‌خواهد از چین برای آوردن روسیه به میز مذاکرات صلح کمک بگیرد – که موضوع سومی مهم را به مباحث این دو مرد اضافه می‌کند. اما در این سه موضوع – تجارت، تایوان و روابط چین و روسیه – از آخرین دیدار ترامپ و شی چه تغییراتی حاصل شده است؟ «رانا میتر»، استاد روابط آمریکا-آسیا در مدرسه کندی هاروارد، توضیح می‌دهد که از سال ۲۰۱۹ چه تغییراتی رخ داده و پیش‌زمینه ژئوپلیتیک گفت‌وگوهای دوجانبه آینده چیست.

• ژاپن رهبر جدیدی دارد، و او یک درامر هوی‌متال است

  در دهه ۱۹۷۰، سانائه تاکایچی، به‌عنوان یک دختر جوان، روزانه شش ساعت با اتوبوس و قطار از خانه والدینش در غرب ژاپن تا دانشگاه رفت‌وآمد می‌کرد. او طرفدار موسیقی هوی‌متال و موتورسیکلت‌های کاوازاکی بود و آرزو داشت مستقل شود. اما مادرش ابتدا اجازه نمی‌داد او پیش از ازدواج در پانسیون زندگی کند. تاکایچی در خاطرات خود در سال ۱۹۹۲ نوشت: «من رویای داشتن قلعه خودم را در سر داشتم.» روز سه‌شنبه، تاکایچی به‌عنوان نخست‌وزیر ژاپن انتخاب شد — نخستین زنی که در تاریخ این کشور به این مقام می‌رسد. این پیروزی، نقطه اوج صعودی غیرمنتظره در سیاست و نقطه عطفی در کشوری است که زنان مدت‌ها برای نفوذ سیاسی تلاش کرده‌اند. تاکایچی، ۶۴ ساله، که در نزدیکی شهر باستانی نارا بزرگ شده است، چهره‌ای است که به‌سادگی نمی‌توان برایش برچسب زد. او روزی با صراحت از دشواری‌های زنان در سیاست ژاپن سخن می‌گفت، اما اکنون رهبر حزب محافظه‌کار و مردسالار «لیبرال دموکرات» است. او نگرانی‌هایی درباره وابستگی ژاپن به ایالات متحده ابراز کرده، ولی در عین حال گفته است که می‌خواهد روابط نزدیکی با رئیس‌جمهور ترامپ داشته باشد. او درامر آماتوری است که گروه‌هایی چون آیرن میدن و دیپ پرپل را می‌ستاید، اما کت‌وشلوارهای آبی می‌پوشد تا ادای احترام به قهرمان دیگرش، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا، مارگارت تاچر، کند. تاکایچی شاگرد و هم‌پیمان شینزو آبه بود، طولانی‌مدت‌ترین نخست‌وزیر ژاپن که در سال ۲۰۲۲ ترور شد. انتظار می‌رود او ژاپن را بیش از پیش به سمت راست سیاسی ببرد و پاسخی به موج پوپولیستی اخیر باشد که شباهت‌هایی با جنبش MAGA ترامپ دارد. او سیاست‌هایی تندروانه در برابر چین اتخاذ کرده، شعار «ژاپن بازگشته است» را تکرار می‌کند، جنایات جنگ جهانی دوم را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و وعده داده است که قوانین سخت‌گیرانه‌تری بر مهاجرت و گردشگری اعمال کند. یوشیکو ساکورای، روزنامه‌نگار و فعال شناخته‌شده که از تاکایچی حمایت کرده، گفت: «او می‌خواهد ژاپن را برای مردم خود و برای جهان، قوی و شکوفا کند. او به جهان بیرون باز است، اما می‌داند که باید ژاپنیِ اصیل باقی بمانیم؛ باید فرهنگ، سنت‌ها، فلسفه و تاریخ خود را بشناسیم.»

• نی در تبعید: طالبان فعالیت‌ رسانه‌های تصویری در پنجشیر را ممنوع اعلام کردند

  نی در تبعید اعلام کرده که فعالیت رسانه‌های تصویری در ولایت پنجشر ممنوع شده و این اقدام نشان‌دهنده‌ تضعیف آزادی بیان در افغانستان است. این نهاد روز پنج‌شنبه، ۲۰ سنبله، در بیانیه‌ای گفته است که بر اساس گزارش‌های محلی، طالبان نامه‌ای به رسانه‌های تصویری محلی ارسال کرده و از آن‌ها خواسته‌اند نشرات خود را متوقف کنند. براساس داده‌های نی در تبعید، در بیش از چهار سال تسلط طالبان در افغانستان، تمام ساختارهای قانونی برای رسانه‌های آزاد و آزادی بیان نابود شده است. بیش از نیمی از رسانه‌های فعال در دوران جمهوریت تعطیل شده‌اند. صدها خبرنگار مجبور به فرار شده‌ و ۹۰ درصد زنان شاغل در رسانه‌ها شغل خود را از دست داده‌اند. این نهاد افزوده که تنها حدود ۲۰۰ تن از دو هزار زن خبرنگار در رسانه‌ها فعال هستند و در شرایط بسیار دشوار به کار ادامه می‌دهند. همچنین، طی این مدت بیش از ۸۰۰ مورد خشونت علیه کارکنان رسانه‌ای ثبت شده که ۳۵۰ مورد آن منجر به زندانی شدن خبرنگاران شده است‌ و ده‌ها خبرنگار دیگر همچنان در بند طالبان هستند. نی در تبعید ضمن محکوم کردن این وضعیت، از کشورهای حامی طالبان و نهادهای بین‌المللی خواسته است تا حمایت مالی و سیاسی خود را متوقف کنند و با فشار بر طالبان، زمینه آزادی خبرنگاران و بازگشت حاکمیت مردم در افغانستان را فراهم سازند.

• طالبان کارکنان برشنا را به‌دلیل نداشتن کلاه و ریش از ورود به دفاتر منع کردند

  منابع در کابل می‌گویند که محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان امروز مانع ورود شماری از کارکنان شرکت برشنا به‌دلیل نداشتن کلاه شده‌اند. منابع روز پنج‌شنبه، ۲۰ سنبله، به روزنامه ۸صبح گفته‌اند که محتسبان طالبان کارکنان دیگری را به‌دلیل ریش کوتاه اجازه ورود نداده‌اند. یک منبع معتبر می‌گوید که محتسبان طالبان ۲۵۰ کارت شناسایی کارکنان را نیز جمع‌آوری کرده و با خود برده‌اند. طالبان پیش از این از شماری کارکنان دولتی تعهد کتبی گرفته بودند که کلاه قندهاری بر سر کنند و ریش بگذارند. پیش از این، برخی نهادهای حقوق بشری، از جمله گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، از سرکوب گسترده نقض حقوق بشر توسط طالبان ابراز نگرانی کرده‌اند.

• تجارت انگور در باتلاق تورخم؛ فریاد بازرگانان و گوش کر طالبان

  شماری از بازرگانان و صادرکننده‌گان میوه‌های تازه از افغانستان به پاکستان، از کمیساری طالبان در تورخم شکایت دارند. آنان می‌گویند که به‌دلیل تعلل و سنگ‌اندازی این نهاد طالبان، روزانه به‌جای عبور ۲۰۰ تا ۲۵۰ کامیون حامل میوه و سبزی، تنها ۶۰ تا ۷۰ خودرو باربری اجازه عبور به خاک پاکستان را پیدا می‌کنند، در حالی‌که در میان این خودرو ها زغال‌سنگ نیز انتقال داده می‌شود. به گفته آنان، وزارت صنعت و تجارت طالبان به تاجران وعده داده بود که روزانه ۲۵۰ خودرو باربری حامل میوه و سبزی از تورخم به‌ سمت پاکستان فرستاده خواهد شد. این بازرگانان می‌گویند که در گذشته، خودروهای باربری تا ۴۸ ساعت در تورخم توقف می‌کردند، اما اکنون این توقف تا پنج روز نیز طول می‌کشد. به همین دلیل، بخش زیادی از میوه‌های تازه فاسد می‌شود و تورخم را بوی گندیده سبزی و میوه فرا گرفته است. همزمان، شماری از صادرکننده‌گان انگور که خودروهای باربری‌شان در تورخم متوقف مانده و انگورهای داخل آن فاسد شده‌اند، با تضرع و گلویی پر از بغض و نگرانی می‌گویند که صدها هزار افغانی زیان دیده‌اند و دیگر هرگز تجارت انگور را پیشه نخواهند کرد.

• حکومت طالبان در افغانستان سرودن اشعار عاشقانه را ممنوع کرد

  حکومت طالبان قانون جدید «تنظیم مشاعره» را منتشر کرد که بر اساس آن سرودن شعر عاشقانه یا درباره دختران و پسران ممنوع است. در این قانون که در جریده رسمی چاپ شده، آمده که از ستایش پسران و دختران، یا دعوت به روابط با دوستی با آنها، در اشعار پرهیز شود: «شعر باید خالی از عشق مجازی، خواهشات ناروا و احساسات بی‌جا باشد.»

• ایستادگی زنان ترک‌تبار افغانستان؛ چهار سال مقاومت مقابل خفقان و محرومیت

  جنبش زنان ترک‌تبار افغانستان به مناسبت چهارمین سالگرد تسلط طالبان بر کشور، با صدور اعلامیه‌ای هشدار داد که چهار سال خفقان، محرومیت و سرکوب، زنده‌گی و حقوق زنان افغانستان را به‌شدت متاثر کرده است. در این اعلامیه که روز پنج‌شنبه، ۲۳ مرداد ( اسد)، منتشر شد، با اشاره به محرومیت‌های زنان تأکید شده است که فقر، گرسنه‌گی و خشونت‌های خانواده‌گی زنده‌گی زنان را به مرز فروپاشی کشانده است. این جنبش همچنین گفته که نهادهای عدلی و قضایی طالبان شکایت‌های زنان را نادیده گرفته‌اند و حتا نفس‌کشیدن در فضای بسته خانه برای برخی زنان افغانستان به آرزویی دست نیافتنی تبدیل شده است. جنبش زنان ترک‌تبار بر این نکته تأکید کرده که هیچ حکومتی بدون حضور زنان مشروعیت ندارد و از جامعه‌ جهانی، نهادهای مدافع حقوق بشر و رسانه‌ها خواسته است توجه خود را به رنج‌ها و محرومیت‌های زنان افغانستان معطوف کنند. با وجود همه فشارها و محدودیت‌ها، این جنبش بر ایستاده‌گی و امید خود به آینده تأکید کرده و اعلام کرده است که صدای زنانی خواهد بود که به جرم زن بودن خاموش شده‌اند. در تازه‌ترین مورد، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر برای افغانستان، نیز تأکید کرده است که در شرایط سخت و سرکوب‌گرایانه طالبان، مردم افغانستان و به‌ویژه زنان هم‌چنان مقاومت می‌کنند و وضعیت کنونی کشور دوام‌دار نخواهد بود و آینده‌ای بهتر و متفاوت در انتظار مردم این سرزمین است.

• روند کاهشی در جمعیت چین

  دولت مرکزی چین در 28 جولای یارانه مراقبت از کودک را معرفی کرد که سالانه 3000 یوان (حدود 312 پوند) برای هر کودک زیر سه سال در اختیار خانواده‌ها قرار می‌دهد. این اعلامیه چند روز پس از رونمایی از برنامه‌هایی برای گسترش آموزش رایگان پیش‌دبستانی در سراسر کشور منتشر شد.

• راه آهن سراسری افغانستان با توافق جدید به سمت واقعیت می‌رود

  پس از هشت سال گفتگو، دولت‌های منطقه‌ای پس از امضای یک توافق‌نامه چارچوبی توسط هر سه کشور، گام‌های مشخصی را برای ساخت راه آهن سراسری افغانستان از ازبکستانِ دو کشورِ محصور در خشکی تا بنادر پاکستان برمی‌دارند. این پروژه که اولین بار در سال ۲۰۱۷ مطرح شد، شامل ریل‌هایی به طول حدود ۴۰۰ مایل یا ۶۵۰ کیلومتر از مرز ازبکستان در ترمز در جنوب شرقی افغانستان و از مزار شریف و کابل تا مرز پاکستان در پاراچنار خواهد بود، جایی که به شبکه راه آهن پاکستان متصل می‌شود. مقامات پاکستانی متعهد شده‌اند که ریل‌ها را به سمت جنوب تا کراچی تقویت کنند. این پروژه بخش کلیدی تلاش‌های رئیس جمهور شوکت میرضیایف برای خروج از انزوای جغرافیایی و کاهش وابستگی به مسیر تجاری شمال به بازارهای بین‌المللی از طریق روسیه و جنوب از طریق ایران است.

• انسجام زنان پنجشیر محدودیت‌های جدید طالبان را محکوم کرد

  انسجام زنان پنجشیر، محدودیت‌های جدید طالبان در این ولایت، از جمله ممنوعیت گشت‌وگذار زنان، را محکوم کرده است. این نهاد روز یک‌شنبه، ۱۹ اسد، با استناد به گزارش‌هایی مبنی بر اجباری شدن پوشش برقع برای زنان در این ولایت، ابراز نگرانی کرده است. زنان عضو این نهاد، محدودیت‌های جدید طالبان در پنجشیر و سایر ولایت‌ها را نقض کرامت انسانی، حق انتخاب پوشش و حق مشارکت در جامعه عنوان کرده‌اند. به گفته آنان، این اقدامات طالبان به‌طور خاص مقاومت در پنجشیر را هدف قرار داده است. انسجام زنان پنجشیر همچنان خواهان به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شده است.

• هشتادمین سالگرد مراسم یادبود قربانیان هیروشیما و ناگازاکی

  در ژاپن، مراسم یادبودی برای بزرگداشت هشتادمین سالگرد بمباران اتمی هیروشیما برگزار شد. این مراسم با حضور بازماندگان، خانواده‌ها و مقامات رسمی برگزار شد و در ساعت ۸:۱۵ صبح، لحظه‌ای که بمب در سال ۱۹۴۵ منفجر شد، با یک دقیقه سکوت گرامی داشته شد. در آن روز، ایالات متحده بمب اتمی را بر فراز هیروشیما پرتاب کرد و بیش از ۷۸,۰۰۰ نفر را فوراً کشت. تا پایان آن سال، تعداد کشته‌شدگان به حدود ۱۴۰,۰۰۰ نفر رسید. این اولین بار بود که از سلاح هسته‌ای در جنگ استفاده شد. شهردار هیروشیما در سخنرانی خود خواستار جهانی عاری از تسلیحات هسته‌ای شد و گفت که درگیری‌های کنونی در اوکراین و خاورمیانه باعث شده‌اند برخی کشورها به تسلیحات هسته‌ای به‌عنوان یک بازدارنده مشروع نگاه کنند. او گفت: «جهان باید بازدارندگی هسته‌ای را کنار بگذارد و آینده‌ای صلح‌آمیز را در پیش بگیرد.» نخست‌وزیر ژاپن نیز قول داد که تلاش‌های بیشتری برای خلع سلاح هسته‌ای انجام دهد.