اخبار جدید

• وارلی و یوخسول ایفطار سوفره سی

  سفره های افطار در نقاشی های عظیم عظیم زاده به مقایسه فقر و غنی می پردازد..............خانه مرد ثروتمند روشن و آراسته است؛ غذا روی «سفره» (پارچه‌ای که روی کف فرش پهن می‌شود) فراوان است و حتی گربه از کاسه خودش می‌خورد.در خانه مرد فقیر، اتاق تاریک است و مبلی ندارد. روتختی‌ها در طاقچه دیوار انباشته شده‌اند

• یاشاییش رسیم لری

  عظیم عظیم‌زاده اغلب به عنوان «ساویر» هنر آذربایجان شناخته می‌شود. همان‌طور که ساویر (۱۸۶۲-۱۹۱۱) در اوایل قرن بیستم به خاطر سرودن طنزهای تند در مورد مسائل اجتماعی مشهور بود، عظیم‌زاده نیز به خاطر تصویرسازی همین نگرانی‌ها در نقاشی‌هایش شهرت یافت. او اغلب بر نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌های جامعه تمرکز داشت — فقر، حقوق زنان و فرصت‌های آموزشی. همچنین به سنت‌های خرافی طعنه می‌زد و اغلب یک «کمپین تک‌نفره» علیه آنچه که فکر می‌کرد تفکر خرافی است، راه می‌انداخت. عظیم عظیم‌زاده در ۳۰ آوریل ۱۸۸۰ در روستای نوخانی نزدیک باکو به دنیا آمد. در آنجا مردان به کشاورزی، گوسفندداری، تاکستان و پرورش توت مشغول بودند و زنان به عنوان بافنده قالی مشهور بودند. پدر عظیم، اصلان، کشاورز و سنگ‌تراش بود اما با رونق صنعت نفت، او هم به همراه سیل کارگران به باکو رفت تا در میدان‌های نفتی کار کند.از پنج فرزند (چهار دختر و یک پسر)، عظیم تنها فرزندی بود که از سن ده سالگی گذشت.وقتی هشت ساله بود، پدرش او را در مدرسه محلی (مکتب) ثبت‌نام کرد، اما کودک خیلی زود با مشکل مواجه شد.

• نگاهی به طالع بینی چینی: سال اسب

  سال اسب یکی از پویاترین و پرجنب‌وجوش‌ترین سال‌ها در چرخه طالع‌بینی چینی است. اسب که نماد آزادی، ماجراجویی و پشتکار است، نشان‌دهنده سرزندگی و انعطاف‌پذیری می‌باشد. ، همه چیز را درباره سال اسب، از ویژگی‌های شخصیتی گرفته تا جایگاه آن در فرهنگ و اسطوره‌های چینی در ادامه بررسی می شود.

• چشم‌انداز زمستانی

  این نقاشی، یک صحنه آرام و روستایی از زمستان روسیه را به تصویر می‌کشد. برف عمیق و تازه تمامی زمین و روی درختان جنگل را پوشانده است. آسمان ابری و خاکستری رنگ، حال و هوای خاص روزهای سرد زمستانی را القا می‌کند.

• ناپارنیک همان رفيق نقاشی ویاچسلاو سامارین

  نقاشی حس تنهایی در طبیعت سخت شمال، دوستی انسان با حیوان و گرمای زندگی روزمره در برابر سرمای بیرون را منتقل می‌کند. ویاچسلاو سامارین ، نقاش برجسته روسی-شوروی (متولد ۱۹۳۸ در مسکو، درگذشته ۲۰۲۳ در اسمولنسک)، یکی از هنرمندان بود. او در سبک رئالیسم شوروی کار می‌کرد و آثارش اغلب به زندگی روستایی، شمال روسیه، جنگ و مردم عادی می‌پرداخت.نقاشی «ناپارنیک» (Напарник، به معنای «همکار» یا «شریک» / «رفيق») در سال ۱۹۷۹ خلق شده است.توضیح نقاشی این اثر یک صحنه زمستانی آرام و صمیمی در یک کلبه چوبی روستایی (ایزبا) در تایگا (جنگل‌های شمالی روسیه) را نشان می‌دهد

• یلدا را این‌گونه می‌نویسم

  و آنگاه از دلِ دردِ زایش روشنایی متولد شود؛ همان نوری که شب را معنا می‌کند.

• ثبت جهانی «مینیاتور به سبک بهزاد» به نام افغانستان در یونسکو

  افغانستان که در سال ۲۰۲۱ پرونده «هنر مینیاتور به سبک بهزاد» را برای ثبت جهانی به یونسکو ارائه کرده بود، در نهایت توانست در بیستمین اجلاس کمیته بین‌دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس، این هنر را به نام خود ثبت کند. این اجلاس از ۱۶ قوس در هند آغاز شده و قرار است پرونده «هنر آینه‌کاری در معماری ایرانی» نیز از سوی ایران بررسی شود.

• بنیاد پیکاسو می‌خواهد اثر یک میلیون یورویی نقاش مشهور را تنها ۱۰۰ یورو بفروشد

  اداره پیکاسو، نماینده حقوق وراث نقاش بزرگ فرانسوی، اعلام کرد قصد دارد اثری از این نقاش شهیر به ارزش یک میلیون یورو را در برابر تنها ۱۰۰ یورو با قرعه‌کشی واگذار کند.

• به یاد داشتن " واحد خاکدان مراغه" نقاش چیره دست ایرانی

  خاکدان با پرداختی واقع‌گرا، به جهانی خیره شده و از آن روایت دارد که نمی‌تواند چندان واقعی و طبیعی باشد؛ بلکه جهانی است از واقعیت که در خیال مانده است، در تخیل رشد کرده و در خاطرات هنرمند، خود را بیان می‌کند». شخص خاکدان نیز کارهای خود را این‌گونه تعبیر می‌کند: «کودکی، گذرا بودن زمان، ابدی نبودن اشیاء و انسان‌ها، مکان‌ها و اشیاء رهاشده و مهم‌تر از همه بازی با تاریخ

• دو نقاشی از ایوان شیشکین، جنگل قبل از توفان و منظره پاییزی. پارک در پاولوفسک

  ایوان ایوانوویچ شیشکین از بزرگ‌ترین و مشهورترین نقاشان منظره‌پرداز روسیه در قرن نوزدهم است. او به دلیل آثار های استادانه و دقیق از جنگل‌ها و طبیعت روسیه، به ویژه درختان بلوط و توس، به «غول جنگل» مشهور شد. آثار او که ترکیبی از واقع‌گرایی دقیق و عظمتی حماسی هستند، عمیقاً به درک مردم از زیبایی طبیعت سرزمینش شکل دادند.

• اشعار تصویری ونسان ون گوگ

  از فضای تاریک خانه‌ها و کارگاه‌های نوئنن تا نخستین درخشش نور در پاریس، این شعر تصویری مسیر جست‌وجوی ون‌گوگ برای یافتن نور و صدا را دنبال می‌کند. در میان قهوه‌ای‌های خاکی، خاکستری‌های آرام، و نخستین جرقه‌های رنگ، شاهد سفر نقاشی هستیم که از سایه به سوی روشنایی می‌رود — روحی در تلاش برای رسیدن به جهانی در حال دگرگونی.

• نقاشی حاشیه مسکو

  دینکا در این اثر توانست توسعه و مدرنیته و انسان را در هماهنگی کامل به تصویر بکشد و زیبایی‌شناسی خاص دوران آوانگارد شوروی را با وضوح و سادگی‌ای منحصربه‌فرد نمایش دهد.

• عبدالجلیل لونی - نقاش دربار عثمانی

  عبدالجلیل لونی چلبی (دهه ۱۶۸۰–۱۷۳۲) که به‌طور حرفه‌ای با نام لِونی شناخته می‌شود، نقاش دربار عثمانی در اوایل قرن هجدهم در دربار مصطفی دوم و بعدها احمد سوم بود. او از مینیاتوریست‌های برجسته دوره لاله به شمار می‌رود که برای سبک سنتی و در عین حال نوآورانه‌اش بسیار مورد احترام بود.

• آخرین قطار از ادوارد هاپر

  تنها یک نقاشی از یک صحنهٔ معمولی نیست؛ هاپر پنجره‌ای به درون انسان مدرن می‌گشاید و تنهایی او را در میانهٔ شلوغی تمدن به تصویر می‌کشد. این اثر، مانند بسیاری از کارهای هاپر، بیننده را به تأمل در مورد تنهایی، گذرا بودن زمان و سکوت ناخواسته در زندگی دعوت می‌کند.

• پاییز رنگارنگ، که شامگاه سال است... با لبخندی بر لب، بر من نور می‌تابد................

  این ابیات زیبای «ساموئیل مارشاک» به خاطر می‌آید: «پاییز رنگارنگ، که شامگاه سال است... با لبخندی بر لب، بر من نور می‌تابد...»

• عثمان حمدی نین فیرچاسیندان فرش ساتیجی سی تابلوسی

  پژوهشگران، فرش‌های شرقی را نماد «شکوه و تجمل شرق» می‌دانند. از این منظر، نقش فرش در هنر نقاشی ترکی جایگاه بسیار مهمی دارد. نقاشان شرق‌گرای اروپایی نیز از دیرباز با علاقه فراوان، فرش‌ها و نقش‌های ترکی را بر بوم می‌کشیدند. این نقاشی‌ها نه‌تنها جلوه‌ای از شکوه بصری خلق می‌کردند، بلکه از دیدگاه تاریخ هنر نیز اهمیت ویژه‌ای داشتند، زیرا گاه تنها راه برای تاریخ‌گذاری فرش‌هایی که نمونهٔ واقعی‌شان از میان رفته بود، تصویرشان در آثار این نقاشان بود.

• شب پیش از جشن اثر یوری پتروویچ کوگاچ

  «شب پیش از جشن» یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های رئالیسم شاعرانه روسی است. یوری کوگاچ در این اثر نشان می‌دهد که چگونه زندگی عادی، اگر با عشق و سنت درآمیزد، خود تبدیل به هنر و آیین می‌شود. تابلو نه فقط درباره‌ی آماده‌سازی نان، بلکه درباره‌ی تداوم روح روسی، پیوند نسل‌ها، و معنای واقعی خانه است.

• نمادی از رنج، پایداری و انسانیت! سرنوشت یک انسان یک فیلم براساس نوشته میخائیل شولوخف

  پوستر فیلم «سرنوشت یک انسان» به کارگردانی سرگئی بوندارچوک، یکی از ماندگارترین و تاثیرگذارترین تصاویر در تاریخ سینمای جنگ است. این پوستر تنها یک اثر تبلیغاتی نیست، بلکه به شکلی فشرده و نمادین، تمام اساس داستان کوتاه میخائیل شولوخوف را انتقال می‌دهد.

• مادر گلیم می‌بافد اثر یوری کوگاچ

  این نقاشی نمادین، صحنه‌ای از زندگی روستایی را نشان می‌دهد که در آن یک زن سالخورده، غرق در بافتن یک گلیم رنگارنگ بر روی یک دار چوبی سنتی است.

• پرسه زدن در لابه‌لای گودال‌های آب تا صبح

  آلفیا شایخولوف نقاش معاصر روس‌زبان است. در آثار او بیشتر فضای شاعرانه و حسرت‌گونه دیده می‌شود. شخصیت‌ها و مناظر معمولاً حال و هوای رویا، خاطره و تنهایی دارند.