تبریز امروز:
یلدا را اینگونه مینویسم:
شب هرچقدر هم بلند باشد
هرچقدر هم تاریکی
سرانجام به روشنایی میرسد.
قانون جهان همین است؛
هیچ شبی ابدی نیست
و هیچ تاریکی
حق ماندن ندارد.
در یلدا
امید، آرام و صبور
مینشیند
تا عاشق و معشوق
پس از تحمل فاصله
به هم برسند.
و آنگاه
از دلِ دردِ زایش
روشنایی متولد شود؛
همان نوری که
شب را معنا میکند.
خدایا
چله ما ماتم بود درد رنج
چله مان را چند سال است رد کردیم
و ما هنوز
چشم به سپیده دوختهایم.
در علمِ تضادها آموختیم
که شب و روز
ظالم و مظلوم
نادانی و دانایی
همیشه در جدالاند
اما پایان این راه
نور است.
تا تاریکی باشد
قدر روشنایی دانسته میشود.
تا رنج باشد
آرامش معنا میگیرد.
ما هنوز
بهای سختی میدهیم
تا به رسیدن برسیم؛
به امید زایش
یلدا بانو
و تولد دوبارهی روشنایی.
