کشف معبدی کوچک در شهر باستانی سلینونته، یکی از بزرگترین و مهمترین شهرهای یونانی جنوب ایتالیا
کاوشهای اخیر در شهر باستانی ماگنا گراسیا، سلینونته، در جنوبغربی سیسیل، از وجود معبدی کوچک و تازه در محوطه نیایشگاهی این شهر باستانی پرده برداشته است؛ معبدی که در پشت معبد مشهور " سی" قرار دارد.
مِگاله هلاس به نواحی ساحلی جنوب ایتالیا اطلاق میشود که از سده هشتم تا پنجم پیش از میلاد توسط دولتشهرهای گوناگون یونانی مستعمرهسازی شدند. نام این شهر که در قرن هفتم پیش از میلاد بنیان گذاشته شد، در واقع از واژه یونانی سِلیـنون به معنای جعفریِ وحشی گرفته شده است.
سلینونته چنان ثروتمند و قدرتمند بود که حتی توانست مستعمرهای به نام Eraclea Minoa بنیان نهد؛ هرچند شکوه آن تنها ۲۴۰ سال دوام آورد. این شهر که در ۶۵۰ پیش از میلاد تأسیس شد، در ۴۰۹ پیش از میلاد در پی اتحاد سگستا—رقیب دیرینهاش—با کارتاژ سقوط کرد.
این شهر باستانی، یکی از بزرگترین و مهمترین مراکز یونانی در جنوب ایتالیا، دارای چندین معبد باشکوه است که کهنترین آنها به حدود ۵۰۰ پیش از میلاد بازمیگردد. میراث باستانشناختی آن چشمگیر است و با معابد دارای معماری دوریکِ عظیم شناخته میشود.
کشف جدید از سوی فرانچسکو پائولو اسکارپیناتو، مشاور میراث فرهنگی و هویت سیسیلی، «بسیار ارزشمند» توصیف شده است.
کاوشهای تازه در آکروپولیس
گروه باستانشناسی دانشگاه میلان و مؤسسه هنرهای زیبا در دانشگاه نیویورک بیش از ده سال است که در سلینونته فعالیت میکند. در کاوشهای امسال، تمرکز باستانشناسان بر نیایشگاههای شهری درون دیوار بزرگ پیرابولوس در آکروپولیس بوده است؛ جایی که بخشهایی از سکونتگاهها و اشیای فراوان و ارزشمند کشف شدهاند.
کاوشهای پارک باستانشناسی سلینونته نشان داده است که در محدوده مقدس، سازههای تازهای وجود دارد، از جمله آنچه بر اساس ویژگیهایش به نظر میرسد معبدی کوچک و پیشتر ناشناخته باشد.
به گفته مقام رسمی، ساختمانهای جدیدی مربوط به فاصله میان دوره آرکائیک و کلاسیک در این منطقه مقدس شناسایی شدهاند، از جمله سازهای که در حال حاضر به نظر میرسد معبدی کوچک باشد، با ابعادی در حدود دوسوم معبد R.
فلیچه کرشِنتِه، مدیر پارک باستانشناسی، و کلمنته مارکونی، باستانشناس و سرپرست گروهی متشکل از شصت همکار و دانشجو که در تحقیقات سلینونته مشارکت دارند، قرار است یافتههای جدید را یکشنبه آینده، ۱۱ اوت، در باگلیو فلوریو برای عموم ارائه کنند.
مهمترین کشف
کاوشهای اخیر چندین بخش از نیایشگاه بزرگ شهری در آکروپولیس را دربر گرفته است؛ یکی از مهمترین مراکز آیینی جهان یونانی در دورههای آرکائیک و کلاسیک. در این چارچوب، ورودی بزرگ و یادمانی در شمالغربی و همچنین محوطهای شامل چاه مدور و اشیای گوناگون—از جمله سکهها و یک جواهر طلای ارزشمند—بهدقت شناسایی شدهاند.
با این حال، برجستهترین کشف، شناسایی سازهای است که به نظر میرسد به معبدی کوچک و تاکنون ناشناخته منتهی میشود؛ معبدی بدون ستون و با ابعادی نسبتاً محدود.
باستانشناسان امیدوارند این یافتههای تازه درک بهتری از سیر تحول سلینونته فراهم آورد؛ شهری که زمانی یکی از شکوفاترین و پیشرفتهترین مراکز جهان یونانی در سیسیل بود. این معبد جدید، همراه با سایر کشفیات، میتواند اطلاعات مهمی درباره آیینهای مذهبی و سازمان فضایی شهر ارائه دهد و به بازخوانی تاریخ سلینونته—تنها شهر یونانی باستان که بهطور کامل حفظ شده—و جایگاه آن در بستر گستردهتر مدیترانه باستان بینجامد.
