وازال یا واغزال، ایستگاه تاریخی راه آهن تبریز

از باغ گلستان که به سمت" وازال " می رفتیم ، کم کم آثار ساختمان ها محو می شد و باغات غرب تبریز بیشتر به چشم می خوردند! باغات شنب غازان یا همان شام قازان و سپس باغات خطیب منطقه را فرا گرفته بود و گاه می توانستی دوشان همان خرگوش را در حین فرار آنجا ببینی ! آنگاه در غربی ترین نقطه ی شهر ایستگاه قطار با نام "ایستگاه قطار تبریز" در مقابل چشمان آشکار می شد . گاه می توانستی دوشان همان خرگوش را در حین فرار آنجا ببینی !ساختمانی عظیم با سقفی بلند در انتهای تبریز ایستاده بود. "وازال" برای همه مردم ، بنایی بسیار عظیم به وسعت جاده ها و راه های آهنی یک سرزمین بود ! تابلو نقش برجسته انقلاب مشروطه به همت استاد پرویز تناولی به شکل اثری طولی و با برجستگی های بسیار تاریخ را به نمایش گذاشته بود و سال های بسیار بعد نقاشی" سهراب سپهری" در گوشه ای از داخل سالن آن جای گرفته بود که بعدها ناپدید شدند که شاید هنوز در پشت گچ ها باقی مانده باشند ، من کودکی مبهوت در تماشای ساختمان ، ستون های قائم آن و در نهایت به آرامی غرق در تماشای تابلو مجسمه برجسته می شدم می گویند سهراب در خراسان هم یک چنین اثری آفریده بود!