بدون این سکوت، خوشبختی غیرممکن است.

تبریز امروز:

فقط به این زندگی نگاه کن: گستاخی و بیکاری بسیار، جهل و حیوانیت ، فقر محال در اطراف، ازدحام، انحطاط، مستی، ریا، دروغ! در این میان در همه خانه ها و خیابان ها سکوت و آرامش حاکم است. از پنجاه هزار نفری که در شهر زندگی می‌کنند، حتی یک نفر هم فریاد نمی‌زند یا با صدای بلند خشمگین نمی‌شود. ما کسانی را می‌بینیم که برای آذوقه به بازار می‌روند، روز می‌خورند، شب می‌خوابند، مزخرفات خود را می‌گویند، ازدواج می‌کنند، پیر می‌شوند، مرده‌های خود را به قبرستان می‌کشند، اما کسانی را که رنج می‌برند، نمی‌بینیم و نمی‌شنویم. و آنچه در زندگی وحشتناک است، در پشت صحنه اتفاق می افتد.

همه چیز ساکت است، آرام است و فقط آمارهای خاموش اعتراض می کنند: این همه مردم دیوانه شده اند، این همه سطل نوشیده شده اند، این همه کودک از سوء تغذیه جان خود را از دست داده اند. و بدیهی است که چنین دستوری لازم است; بدیهی است که فرد شاد تنها به این دلیل احساس خوبی دارد که بدبخت بار خود را در سکوت به دوش می کشد و بدون این سکوت، خوشبختی غیرممکن است. این هیپنوتیزم عمومی است.

آنتون چخوف "انگور فرنگی"