سنگنگارههایی که بهتازگی در شرق ونزوئلا رسانهای شدهاند و گفته میشود قدمتی تا ۸ هزار سال دارند عکس از مؤسسه ملی زمین ونزوئلا
۲۴ فوریه ۲۰۲۶
مجموعهای تازه اعلامشده از کندهکاریهای صخرهای در ایالت مونگاس ونزوئلا بهعنوان کهنترین نمونه هنر صخرهای این کشور معرفی شده است؛ آثاری که احتمال میرود تا ۸ هزار سال قدمت داشته باشند. گزارشهایی در نشریه ونزوئلایی Ultimas Noticias میگوید این صفحه سنگنگاره—که با نقوش مارپیچ، دایرههای هممرکز و اشکال انسانگونه مشخص میشود—در منطقه مرتفع جامعه کِبرادا سِکا در سِدنیو و در ارتفاع حدود ۲۱۲۵ فوت از سطح دریا کشف شده است.
گزارشهای مربوط به این کشف پس از آن منتشر شد که دانیل مونتهورده، شهردار سدنیو، در اینستاگرام این یافته را اعلام کرد و در کنار هیأتی از «مؤسسه ملی زمین ونزوئلا» ظاهر شد. این مؤسسه که در سال ۲۰۰۲ برای اجرای اصلاحات ارضی هوگو چاوز، رئیسجمهور پیشین ونزوئلا، تأسیس شد، در سالهای اخیر در مسائل مرتبط با محوطههای میراثی در مناطق روستایی نیز دخیل بوده است.
در پی کشف مهمی از هنر صخرهای در کانایما، یافته سدنیو در منطقهای قرار دارد که به دلیل میراث گسترده بومیان چایما و کارینیا به «پایتخت سنگنگارههای مونگاس» شهرت دارد. به گزارش Ultimas Noticias، مونتهورده گفته است تیم مؤسسه ملی زمین پس از مجموعهای از سفرهای پژوهشی این صفحه سنگنگاره را شناسایی کرده است. او همچنین ابراز امیدواری کرده که این کشف به توسعه «گردشگری کشاورزی و گردشگری ماجراجویانه» در منطقه کمک کند.
لوئیس پنیالور، تاریخدان وابسته به مؤسسه ملی زمین، این کشف را «نقطه عطف» توصیف کرده و گفته است ممکن است یکی از کهنترین اسناد باستانشناختی در شرق ونزوئلا باشد. او افزوده که این نقوش نشان میدهد سدنیو گذرگاهی مهم برای رفتوآمد و استقرار منطقهای بوده است
.
مونتهورده در پست اینستاگرامی خود اعلام کرده که بهزودی نشستی با وزارت قدرت مردمی برای فرهنگ و «مؤسسه ملی میراث فرهنگی» برگزار خواهد شد تا روند ثبت رسمی سنگنگارهها آغاز شود. او همچنین گفته است اداره گردشگری پروتکلهایی برای مکانیابی جغرافیایی و حفاظت از منطقه جهت جلوگیری از خرابکاری اجرا خواهد کرد، در حالی که مؤسسه میراث فرهنگی برنامهریزی برای مطالعه علمی و تاریخگذاری آثار و طراحی «مسیر باستانشناختی با امکان گردشگری پایدار و با احترام به یکپارچگی یادمان» را در دستور کار دارد.
با این حال، در ویدئوی اینستاگرامی دیده میشود که مونتهورده سنگنگارهای با آثار کمرنگ رنگدانه را لمس میکند و روی آن آب میپاشد—اقدامی که میتواند شواهد یا گلسنگهایی را که اطلاعات باستانشناختی ارزشمندی فراهم میکنند، از بین ببرد. بسیاری از باستانشناسان ونزوئلا از رویکرد او در تبلیغ محل دقیق محوطه برای گردشگران، پیش از انجام تاریخگذاری دقیق و ایجاد سازوکارهای حفاظتی، انتقاد کردهاند.
روبی دِ لا والنسیا، کارشناس سنگنگاره و مدیر «آرشیو ملی هنر صخرهای» که در کانایما نیز فعالیت داشته، به The Art Newspaper میگوید «کشف» اعلامشده توسط مونتهورده و تیم مؤسسه ملی زمین «بهشدت قابل بحث» و «فاقد در نظر گرفتن دیدگاه جوامع بومی محلی» بوده است. او میافزاید: «ما این محوطه را در فهرست ملی خود مستندسازی کردهایم، اما ادعاهای مربوط به تاریخگذاری و منشأ آن را از نظر علمی مستند نمیدانیم.»
دِ لا والنسیا نسبت به منشأ و روششناسی این تاریخگذاری ابراز تردید کرده و میگوید: «با توجه به اینکه این آثار بهتازگی کشف شدهاند، کدام مراجع آنها را بهطور رسمی در زمره کهنترین آثار ثبتشده قرار دادهاند؟ افزون بر این، کدام کارشناسان مشخص قدمت آنها را بین ۴۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال برآورد کردهاند؟ چه تحلیلهای آزمایشگاهی یا فنون زمینزمانشناسی برای تاریخگذاری این سنگنگارهها به کار رفته است؟ ادبیات داوریشده علمی یا اسناد اولیه مربوط به این تاریخگذاری کجاست؟ پژوهشگران اصلی مسئول این یافتهها چه کسانی هستند؟»
به گفته او، ادعاهای کنونی «بیش از آنکه بر آزمونهای تجربی دقیق متکی باشند، بر مشاهدههای سطحی ریختشناختی تکیه دارند»—و بر شبکههای اجتماعی بیش از علم.
دِ لا والنسیا تأکید میکند که این هنر صخرهای «کشف» نشده، بلکه دهههاست توسط جامعه بومی محلی مستند شده است.
نمایندگان بخش سن فلیکس، که محل این «کشف» در حوزه آن قرار دارد، در بیانیهای اعلام کردند: «آنچه شهردار بهعنوان پدیدهای تازه ارائه کرده، در واقع واقعیتی نیاکانی است که جامعه ما دههها نگهبان آن بوده است. این سنگنگارهها برای ما جدید نیستند، بلکه بخشی از حافظه تاریخی ما هستند.»
نمایندگان این بخش افزودهاند که از مقامات محلی میخواهند «ارزش جامعه محلی را بهعنوان نگهبانان اصلی این میراث به رسمیت بشناسند.»
