خیانلیق روستای دوردست در قفقاز
خینالیق روستایی تاریخی در شمال شرقی جمهوری آذربایجان است که پیشینه آن به دوران پادشاهی آلبانیای قفقاز بازمی‌گردد. این روستا روی کوه‌های شهرستان قوبا قرار دارد. این روستا همچنین یکی از دورترین و سخت دسترس‌ترین نقاط در قفقاز است. این روستا ۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد. تعداد اندکی از بومیان منطقه به زبان خینالیقی که از خانواده زبان‌های قفقاز شمال شرقی می‌باشد سخن می‌گویند؛ همچنین دیگر ساکنان به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. این منطقه قدمت بسیار زیادی دارد و مملو از آثار هندوها و بوداییان است و همچنین آثار بسیاری از دین زرتشت در این منطقه وجود دارد.
سماور و قهوه چی
راسیم بابایف متولد 31 دسامبر 1927 در باکوی ، آذربایجان است وی در سال 1949 از کالج هنر دولتی عظیم زاده در باکو فارغ التحصیل شد. برای ادامه تحصیل در سال های 1949-1956 موسسه هنر آکادمیک دولتی سوریکوف در مسکو اقامت گزید ..........آثار راسیم بابایف در گالری ترتیاکوف مسکو. موزه فرهنگ شرقی، مسکو؛ موزه روسیه، سنت پترزبورگ ؛ موزه هنر ملی آذربایجان، باکو؛ موزه هنر مدرن، باکو؛ موزه هنر، موزه هنر ترنوپل، اوکراین؛ موزه هنر بیشکک، قرقیزستان؛ گالری «دفرانس»، پاریس؛ گالری “گالری کایفورسبلوم ” فنلاند; موزه «زیمرلی»، دانشگاه نیوبرانزویک، نیوجرسی، ایالات متحده؛ موزه هنر مدرن، مسکو نگهداری می شود. راسیم بابایف در 24 آوریل 2007 درگذشت.
به یاد ستارخان ، از چکیده های انقلاب
25 آبان سالگرد درگذشت قهرمانی بزرگ در تاریخ ملت هاست ، او را گاریبالدی شرق گفته اند............ اما با هر عنوان، ستار یک بزرگمرد قهرمان است که سال هاست ، مردمان به ویژه در تبریز همواره به نام او احترام می گذارند .
در مرگ تمدن
«نقاشی را شروع کردم زیرا این تمایل شدید برای بیان احساساتم به صورت رنگی داشتم. و اشکال برای من نقاشی حس هاست و همیشه راهی برای تجدید روح و جسم ایجاد می کند. الهام من از طبیعت، تجربیات روزمره و موسیقی گرفته شده است، جایی که موسیقی نیروی محرکه ای است که همه چیز را گرد هم می آورد. هر نقاشی وضعیت عاطفی من را به تصویر می کشد و طیف وسیعی از حالات، از شاد و غنایی گرفته تا غمگین و تاریک را نشان می دهد. رنگ ها غنای هارمونی، ضربه های قلم مو ملودی و اشکال نشان دهنده ریتم و متر است. وقتی نقاشی جدیدی را شروع می‌کنم، هرگز نمی‌دانم نقاشی قرار است به چه سمتی برود تا زمانی که تمام شود، همیشه با گوش دادن به نقاشی به من می‌گوید که چه جهتی می‌خواهد برود، و بنابراین عمل نقاشی کاملاً خودانگیخته است. انگیزه اصلی من خلق اثری هنری است که تخیل بیننده را درگیر کند... ایجاد شرایط برای یک وضعیت مستمر کشف.»
نقاشی هنر دیرین چینی
نقاشی چینی 中国画 یکی از قدیمی ترین سنت های هنری پیوسته در جهان است. نقاشی به سبک سنتی امروزه در چین به عنوان guó huà 国画؛ به معنای "نقاشی ملی" یا "نقاشی بومی" شناخته می شود، برخلاف سبک های هنری غربی که در چین در قرن 20 رایج شد و به آن دانکینگ 丹青 نیز گفته می شود. نقاشی سنتی اساساً شامل همان تکنیک های خوشنویسی است و با قلم مو آغشته به جوهر سیاه یا رنگدانه های رنگی مانند خوشنویسی،انجام می شود. متداول ترین موادی که روی آنها نقاشی می شود کاغذ و ابریشم است. کار تمام شده را می توان بر روی طومارها نصب کرد، مانند طومارهای آویزان یا دستی. نقاشی سنتی را می توان روی صفحات آلبوم، دیوارها، ظروف لاکی، صفحه نمایش تاشو و سایر ابزارها نیز انجام داد.
سپیده دم ،سنت ماکسیم -نقاشی دیوید هاکنی
تابلو «سپیده دم ، سنت-ماکسیم» دیوید هاکنی در حراجی کریستیز لندن به بهای ۲۳ میلیون دلار به فروش رسید........تابلو «صبح زود، سنت-ماکسیم» توسط هاکنی از روی تصویری کشیده شده که خودش به عنوان یک هنرمند عکاس و نقاش از چشم‌انداز برآمدن آفتاب روی دریای مدیترانه گرفته بود. هاکنی آن زمان در خانه دوست فیلمسازش تونی ریچاردسن اقامت داشت و این منظره رویایی را هر روز از پنجره‌های آن خانه می‌دید.
ملخ ها
والاس تینگ یک هنرمند آمریکایی-چینی بود که به خاطر نقاشی های رنگی فلورسنت از گربه ها، عشق هیجانی و گل ها شهرت داشت. او زمانی گفت : «نقاشی‌ها عسل من هستند، رنگ‌ها گل‌های من هستند، سرعت چیزی است که از یک دزد لازم است –هنرمند باید به همان سرعتی که یکی تفنگ می‌کشد، نقاشی کند».
یک برگ از نسخه خطی شاهنامه چهار تا شش میلیون پوند به فروش می‌رسد
شاهنامه شاه‌طهماسب نشان می‌دهد که رستم پهلوان، رخش، اسب محبوبش را که در فارسی به معنای آذرخش نام‌گذاری شده است، پیدا می‌کند. این برگه توسط میرزاعلی فرزند سلطان‌محمد، یکی از بهترین هنرمندان نسل خودش نقاشی شده است. سلطان‌محمد که خود نیز یکی از بزرگ‌ترین نقاشان دوره خودش بود، روی این نسخه خطی کار کرده است.
فضای هنر ژاپن: ناکامورا جین
ناکامورا جین / ナカムラ ジン که در شهر تفریحی کوهستانی محبوب کارویزاوا زندگی می کند ، یک هنرمند همه کاره معاصر است که سبک ها و نقوش هنری سنتی را با تأثیرات مدرن و ارجاعات فرهنگ پاپ در دنیایی فریبنده از تصاویر ترکیب می کند. با انجام این کار، آثار هنری او دو جهان مدرن و سنت را در بر می گیرد و مخاطبان زیادی را جذب می کند. بینندگان ژاپنی بلافاصله با اجرای ماهرانه ناکامورا از روش‌های سنتی از جمله «نیهونگا» (نقاشی سنتی ژاپنی)، «هانگا» (چاپ بر روی چوب)، و «بیوبو ای» (پرده‌های تا شده نقاشی شده)، همراه با سرامیک و مجسمه‌سازی آشنا می شوند .
یک کارت پستال ژاپنی
کارت پستال با نقاشی لاک ژاپنی در نمایشگاه شارلوا در سال 1911 فروخته شد
نقاشی های جیکوب لارنس + ,ویدئو
جیکوب لارنس نقاش آمریکایی به خاطر به تصویر کشیدن موضوعات تاریخی آفریقایی-آمریکایی و زندگی معاصر سیاهان شهرت داشت. لارنس از سبک خود به عنوان "کوبیسم پویا" یاد می کند، اگرچه بنا به نظر خود او تأثیر اولیه آن چنان از هنر فرانسوی نبود که اشکال و رنگ های هارلم بود. او با استفاده از رنگ‌های سیاه و قهوه‌ای که با رنگ‌های زنده کنار هم قرار گرفته‌اند، تجربه آفریقایی-آمریکایی را زنده کرد.
طبیعت بی جان با ماهی
ویرجیلیو گویدی که در رم بزرگ شد، خود را در هنر رنسانس و باروک ایتالیا غرق کرد. اما زمانی که در سال 1913 "طبیعت بی جان با ماهی" را نقاشی کرد، علاقه مند به سزان شده بود که تأثیرش را شاید بتوان در انتخاب موضوع، کار با رنگ و پردازش نور مشاهده کرد.
یک زن در میان جنگل بامبو
هو یونگ کای، متولد 1945 در پکن، در حال حاضر عضو انجمن هنرمندان چین است. او قبلا در آکادمی هنرهای زیبای شانگهای و دانشگاه چینی هنگ کنگ تدریس می کرد. او یک نقاش با سبک منحصر به فرد است. وی در نقاشی های خود ویژگی های شرق و غرب را در هم می آمیزد و می تواند بیان کند و زیبایی خط نقاشی های سنتی چین را به طرز ماهرانه ای با رنگ های نقاشی مدرن ترکیب می کند. او یک سبک هنری متمایز خلق می کند که معاصر است و جذابیتی بی بدیل دارد. نقاشی یک بانوی چینی در میان درختان بامبو در اندازه 73.7 در 73.7 سانتی متر و با ابرنگ اجرا شده است
دسته گل روشن با یک گربه
«شاید یک لحظه توجه داشته باشد، در ادای احترام به کاغذ، قبل از اینکه قلم مو روی سطح کاغذ را بزند، در ضربات سریع مطمئن، به عنوان یک سامورایی با شمشیر، او از یک ورق کاغذ به صفحه دیگر می رود و تصاویر را طوری خلق می کند که انگار قبلاً آنها را دیده و آنها را شناخته است. او صفحات را پایین می کشد و برگه بعدی را می گذارد. به ندرت دیوار خالی است. پس از استراحت برای ناهار، ممکن است رنگ آمیزی شروع شود. میز پر از کاسه های سرامیکی است. در هر کاسه یک حوض از رنگ درخشان! آبی از هر نوع، صورتی، سبز. آنها به خودی خود پر جنب و جوش هستند، یک رنگین کمان زنده. نقاشی ها با خطوط سیاه خود روی زمین قرار گرفته اند. او یک قلم مو پهن پر از رنگ را برمی دارد. زرد شاید او به زنبق در گلدان، پرهای پرنده، و موهای زنی که دراز کشیده است، زندگی خواهد بخشید. هر رنگ به نوبه خود جای خود را پیدا می کند، تابلو بیشتر و بیشتر زنده می شود، تا زمانی که رنگ های نهایی اضافه شود و نقاشی کامل شود، این ممکن است ساعت ها یا روزها ادامه یابد، بسته به روحیه او یا اهدافی که او برای خودش در نظر گرفته است.
و هنوز زندگی
نسخه اصلی هنوز زندگی در آتلیه کلوت اد پاریس قرار دارد اندازه اصلی آن 70 در 50 سانتی متر است
بیت المقدس در قلب
زمانی که برای اولین بار ایده گرفتم و طرح « بیت المقدس در قلب» را اجرا کردم ، به مناسبت روز زمین بود. من یک طرح بزرگ زیبا از زنی ساختم که بیت المقدس را در آغوش نمی گرفت، بلکه درخت زیتون را در آغوش می کشید. اما زمانی که زمان اجرای آن فرا رسید، اتفاقی افتاد که توجه من را به ترسیم شهر بیت المقدس و نه درخت زیتون معطوف کرد. با گذشت زمان، قبه الصخره به نمادی از بیت المقدس و بعدها به نماد تمام فلسطین تبدیل شد. زن برای من نمادی از چند چیز است. او در دهه 1970 و 1980 نماینده انقلاب و میهن بود. جنبه دیگر ظاهر بیرونی اوست، به خصوص که او لباس سنتی گلدوزی شده فلسطینی را می پوشد که به نظر من بسیار زیباست. من از روستای بیرزایت آمده‌ام و دیدم که چگونه مادر و مادربزرگم کارهای فیزیکی زیادی در خانه، در مزارع و سفال‌سازی انجام می‌دهند. این همه توسط زنان انجام شد. بنابراین نقش مهمی در جامعه دارند و نمادگرایی آنها بی معنی نیست بلکه ریشه و تاریخ دارد.
بوی خوش عطر
هو یونگ کای متولد 1945، اهل پکن است. او در حال حاضر عضو انجمن هنرمندان چین، انجمن هنرمندان هنگ کنگ، عضو اجرایی انجمن جهانی هنرمندان چینی، انجمن هنرمندان آسیایی هنگ کنگ، معاون رئیس موسسه هنری پکن Hai Hua Gui و رئیس انجمن هنرهای جدید هنگ کنگ است. هو در سال های اولیه آغاز فعالیت هنری خود در آکادمی مرکزی هنرهای زیبا در پکن شرکت کرد. پس از آن در موسسه هنرهای زیبا در دانشگاه شانگهای تدریس کرد. در سال 1988 به هنگ کنگ نقل مکان کرد. چهار سال بعد، او به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا به دلیل تخصص برجسته اش در هنر، حق اقامت دائم را دریافت کرد. اکنون او در هنگ کنگ، پکن و شنژن اقامت دارد. در حلقه هنر معاصر چین، هو مسیرهایی را که دیگران پیموده اند دنبال نمی کند، بلکه سبک منحصر به فرد خود را بر اساس پایه محکم مهارت های نقاشی سنتی خود شکل می دهد. او با تطابق درخشان خطوط و رنگ‌هایش در نقاشی‌هایش موفق به آفرینش می‌شود کاریزمای فرهنگ قرن‌های طولانی چین را با عبارات قدرتمند غرب القا کند. هو با تأمل بر هنر سنتی چین از منظر مدرن، به نوعی فردیت دست می یابد که حامل حس مدرنیته با جذابیت غیر معمول شرقی است.
سه بانوی چینی
والاس تینگ (1928-2010) نقاش این اثر است که با اکریلیک و جوهر روی کاغذ برنج به ابعاد 175.5 × 95 سانتی متر اجرا شده است.
" آفرینش " نقاشی ایلناز حقوقی
شعر من تو را می زاید ، کتاب شعر ایلناز حقوقی است که نقاشی آفرینش اثر شاعر بر روی آن آورده شده است .......
در نقاشی های مارتیروس ساریان ؛ رنگ یک معجزه واقعی است. در ترکیب با نور خورشید + ویدئو
مارتیروس ساریان یکی از بزرگترین نقاشان ارمنی بود که آثار خود را در آغاز قرن هجدهم خلق کرد. نقاشی را از شانزده سالگی شروع کرد و تا زمان بازنشستگی ادامه داد. او در مسکو تحصیل کرد . نقاشی هایی که به لطف عواطف و احساسات او نسبت به فرهنگ و مردمان جهان متولد شدند، بازخورد فوق العاده ای از مخاطبان نقاشی هایش دریافت کرد. مانند همه هنرمندان مدرن آن زمان، ساریان نیز به امپرسیونیسم علاقه داشت. با این حال، در کنار آن، او سبک خود را نیز خلق می کرد. ساریان مطمئن بود که هنر باید مردم را به زندگی و مبارزه دعوت کند، تا آنها را باور و امیدوار کند، به همین دلیل شروع به کشیدن گل و نقاشی با رنگ های روشن کرد. هر چه جنگ‌ها بیشتر می‌شد، نقاشی‌های او درخشان‌تر و رنگارنگ‌تر می‌شدند. از این رو او سعی می کرد نوعی نور و امید را به سرزمینش بیاورد.
زمستان
مارتیروس ساریان در 1880م در مهاجر نشین ارمنی نخجوان نو، در استان روستوف روسیه، به دنیا آمده است. نیاکان او از شهر آنی، که زمانی پایتخت ‏ارمنستان بود، به کریمه مهاجرت کرده بودند. در قرن هجدهم میلادی گروه کثیری از ارمنیان کریمه مهاجرنشین نخجوان نو را در نزدیکی شهر روستوف ایجاد کردند ‏که امروزه بخشی از شهر دُنِ روستوف به شمار می رود.‏
فرید اسلامی با نقاشی هایش سخن می گوید
فريد اسلامي هنرآموخته هنرستان هنرهاي زيبا و تجسمي ميرك در رشته نقاشي است . دوره هاي گرافيك و مينياتور و تذهيب و مجسمه را همزمان در هنرستان گذرانده است . حرفه عكاسي را از انجمن سينماي جوانان تبريز شروع و فعاليت عكاسي را با همكاري در مطبوعات و روزنامه ها ادامه داده و عكسهاي زيادي از وي در مطبوعات چاپ شد و همزمان وارد عرصه روزنامه نگاري ، خبرنگاري و نويسندگي در مطبوعات شد و يك دوره كوتاه فيلم سازي زير نظر مجيد مجيدي و مجتبي راعي گذرانده است .
قدرت بالا دستی سیاه در انتزاعات نورمن لوئیس
رنگ سیاه می تواند معانی بیانی مختلفی داشته باشد. سیاهی آرامش بخش شب است آن زمان که نور خورشید محو شده و جهان آرام به نظر می رسد. اما سیاهی افسردگی نهایی نیز وجود دارد، زمانی که زندگی ناامید کننده به نظر می رسد..........."من فقط از رنگ سیاه برای انتقال فرم استفاده کردم و از آن خوشم آمد و سعی کردم کارهای دیگری انجام دهم." اما این واقعیت که این سؤال در مورد انتزاعات هنرمند مطرح می شود، پیامدهای سیاسی پیدا کرده است. لوئیس مانند نسل اول اکسپرسیونیست های انتزاعی خود به عنوان یک نقاش واقع گرا اجتماعی شروع به کار کرد و بر زندگی و فرهنگ جوامع سیاه پوست تمرکز کرد. اما پس از آن، او نتیجه‌گیری کرد: «این اتلاف وقت بود، زیرا همان افرادی که می‌خواهید این نوع چیزها را ببینند، آن را ندیدند. فکر نمی کنم به مبارزه کمک کند.»
شعر ، نقاشی ها و موسیقی زمستان
رسیده زمان پرسه زدن ها لرزان در پهنه برف آلود راه ها سرمازده تا به مغز استخوان با پاهای بی جان محتاط ، دویدن با به هم خوردن دندان ها یخ کرده تا سر حد مرگ نشستن ، سرخوش و سرمست به آتش پناه بردن ......................................